خاطرات پلنگ صورتی

فکر می­کنی همه حال­شان خوب است . . فکر می­کنی همه زیر تخت­شان یک تپانچه است و حال­شان خوب است . . فکر می­کنی روی پوست­ت یک فرشته خمیازه­های کش­دار می­کشد . .

گوشی من بلوتوث ندارد

گوش من پرده ندارد که بشنوی همه­جا سکوت است و در سکوت

همه­ی حفره­های من مسدود است

تمام سوراخ­ها را گل گرفته­اند تا چاله پهن نشود تا حال­مان مدام بهتر شود که می­شود فکر می­کنی بلوتوث چیز خوبی ست

کرم­ها فقط می­خورند و نمی­پرسند و این خوب است فقط نمی­پرسند حتا از حال من نمی­پرسند حتا موریانه­ها هم خوب­اند

وقتی افقی روی تخت که تپانچه خوب است که توی اتوبوس لباس صورتی خوب است خیال من جفت و جور است از جانب سوراخ­ها و حتا یخ توی آب­های شور هم خوب است

ببین چه­قدر فرشته خوب است چه­قدر بادکنک آبی توی سرمای این گردی کله­ام خوب است سوراخ چه­قدر خوب است از بابت گوش هم خیال­م راحت است . . . . برای پست نامه­ها هم عجله­ای نیست . . برای سال­هایی که نبوده­ام

آواز نمی­خواندم سوتی پلنگ صورتی آرام آرام وقتی صدای برخورد کفش­ها تکان­دهنده­تر است از برق فشار قوی . . . می­خواهند خوب­م کنند می­خواهند پرده­های کرکره . . ولی بال­های فرشته که نیست . . . .

شنبه 11 مهرماه 1388

el